Afdelingsnieuws:

Yow Ketters, kèti’s en ketitsss!

Hieronder een mededeling van jullie nieuwe leiding en een klein verhaaltje over 2 gevreesde mannen met lange baarden (hopen we ooit te hebben). Het nieuwe chirojaar is weer begonnen en het vliegt al weer vooruit! We zijn al reeds blootgesteld geweest aan jullie puberale schommelingen en hebben al ontdekt dat jullie niet terugdeinzen van een gijzeling... of twee (voor ouders die verkleuren bij het lezen van ‘een gijzeling’, het gaat wel degelijk over een spel). We hebben jullie ondergedompeld in onze oog- verblindende, fantasierijke geekwereld en jullie hebben deze met min of meer open armen ontvangen. Wij zijn dan ook bereid om de strijd aan te gaan om er een onvergetelijk jaar van te maken en ervoor te zorgen dat alle keti’s geeks worden, muhahahahaha... oke, bon! Dit was eventjes mijn innerlijke donkere ziel. Nu terug naar het schrijven van dit artikel! Misschien is het nu het perfecte moment voor mijn verhaaltje nu ik toch in het duister verkeer.

Het verhaal gaat over 2 majestueuze, ridderlijke mannen met lange baarden. Ze zijn op een klaarlichte dag aan het wandelen door de prachtige velden van Zweivegemstein, terwijl zijn ze aan het filosoferen over de pracht en praal van hun lange baard. Doordat ze zodanig verdiept zitten in hun filosoferen stoten de 2 baardige mannen op iets hard, uit het niets doemt er een gigantische muur op. Ze verschieten zich allebei een ongeluk en zijn allebei zeker dat ze deze muur nog nooit van hun leven hebben gezien. Ze lopen langs de muur heen en komen een vijf meter hoge rotte, houten deur tegen. Op deze deur staat heel groot geschre- ven ‘DON’T OPEN, KETTERS INSIDE’. De 2 baardige mannen beginnen te denken wat dit zou kunnen betekenen. Ze kijken elkaar aan en zonder vrees openen ze de deur. De deur kraakt en piept en valt bijna uit elkaar. Uiteindelijk komen ze terecht op een soort van binnenkoer met daar- achter een gebouw zonder ramen en met 1 deur. Maar wat hen direct opvalt is dat het opeens veel donkerder is. Ze voe- len het donker het licht opslurpen tot er bijna geen licht meer is, juist genoeg om te zien waar ze moeten lopen... Potjandorie, mijn duistere kant is opeens weg, het lukt mij niet meer om het verhaal verder te schrijven (zeker niet doordat we maar een limiet aantal regels mogen schrijven). Misschien zal mijn medeleider het mysterie rond het gebouw met 1 deur kunnen oplossen. Of misschien ko- men jullie het wel te weten doorheen het jaar, wie weet!!

Groetjes!

Nick en Nicolas,

jullie bijna baardige leiding!


Bekijk de foto's in onze facebook albums!


De leiding

Nick

Ik ben Nick en dit jaar geef ik leiding aan de keti’s.

Nicolas

Hallo! Ik ben Nicolas, maar je kent mij beter als Thierry. Ik zit sinds de keti’s in Chiro Knipoog en dat is eigenlijk geweldig! Ik wil later graag beeldboeken schrijven en illustreren, een beetje zoals strips. In mijn vrije tijd teken, schrijf en lees ik vaak. In een ander leven zou ik misschien wel een spirituele sjamaan uit het Amazonewoud geweest zijn, maar ik neem genoegen met Kortrijk en Gent. Tot op de werking!!